ورود ثبت

ورود به حساب کاربری خود

نام كاربري *
رمز عبور *
من را به خاطر داشته باش

ساخت يك حساب كاربري

پر کردن فیلدهایی که با ستاره (*) نشانه گذاری شده مورد نیاز است.
نام *
نام كاربري *
رمز عبور *
تكرار رمز عبور *
ايميل *
تكرار ايميل *

طرز صحیح تا کردن لباس کاراته(گی)

 

طرز صحیح تا کردن لباس کاراته

 

کدام سبک کاراته بهتر است؟

 

 

این سوالی بسیار متداول در بین کسانی که میخواهند کاراته را شروع کنند و حتی هنرجویان کاراته است و معمولاٌ جواب صحیحی را دریافت نمیکنند. مشگل زمانی بزرگ تر میشود که هنرجو در رده سنی نونهالان بوده و والدین برای یافتن جواب این سوال از افراد دارای تخصص ویا بدون تخصص!!! مشاوره میگیرند , طبعا این افراد نظرات مختلفی را بیان میکنند و والدین دچار سردرگمی بیشتری نسبت به قبل از مشاوره میشوند. این که کدام سبک برتر است گاهی مواقع باعث درگیری لفظی هنرجویان سبک های مختلف با یکدیگر و حتی اختلاف بین اساتید کاراته  میشود و ما بعضاٌ مشاهده میکنیم که اساتید کاراته به علت تعصب خاص به سبکشان ، آن را قویترین و مابقی سبک ها را بسیار ضعیف غلمداد مینمایند و این نگرش را به کاراته کاران خود منتقل میکنند و در واقع به این اختلاف دامن میزنند!!!

اما جواب صحیح...

شاید در حدود 30-20 سال گذشته ما واقعاٌ سبک های قوی و ضعیف داشتیم اما در زمان حال ؟؟؟

گفته میشود امروزه  در ژاپن بیش از  1200 سبک کاراته فعالیت میکنند که تمامی آنها بین المللی هستند و روزانه دهها سبک در کشورهای مختلف جهان به سبک های قبلی اضافه میشوند.

 با شروع تحولات در کاراته و در واقع بروز شدن آن، قوانین یکسان و هماهنگی در سطح جهان  تصویب گردید که تمامی سبک های کاراته بدون در نظر گرفتن اسمشان ملزم به رعایت ان شدند.

 طبق این قوانین جهانی تمامی سبک های کاراته کنترلی در کمیته (مبارزه) ملزم به استفاده از تکنیک های مشخصی شدند که حتی نحوه انجام  و اصابت تکنیک نیز مشخص شده است. بدین معنی که هیچ سبک کاراته کنترلی تکنیک مبارزه ای را ندارد که در مبارزه از آن استفاده کند و آن تکنیک در مابقی سبک ها وجود نداشته باشد.

در مورد کاتا ( مبارزه با حریف فرضی ) نیز باید گفت که در مسابقات طبق قوانین جهانی  فقط از کاتاهای بین المللی(شی تی کاتا) میتوان استفاده کرد و هر سبکی فارغ از این که چه کاتاهایی در سبک خود دارد ، باید کاتاهای شی تی را تمرین کند. پس در این مورد نیز همه سبک ها مانند یکدیگرند.

حالا سوال اصلی اینجاست که فرد مبتدی کدام سبک کاراته را برگزیند؟؟؟

جواب این سوال فقط و فقط در وجود استاد خلاصه میشود. این که استاد دارای دانش فنی کاراته بالایی باشد، و از علم های روانشناسی ورزش، تغذیه ، آناتومی و ... آگاهی داشته باشد اهمیت بالایی دارد.

تکراری بودن تمرین ها ، برخورد های نادرست، تعصب نابجا در مورد یک تکنیک و عدم بروز بودن از تاکتیک های روز کمیته و ... از معایب بزرگ اساتید میباشد.

تصویر ذهنی بنده به عنوان شخصی که تا سال 92 تجربه 24 سال تمرین کاراته در تمامی سطوح حرفه ای را دارم این است  که هنگام شروع کاراته و یا تغییر در سطح آماتوری , نیمه حرفه ای و یا حرفه ای در مرحله اول, استادی را انتخاب نمایید که سطح بسیار بالایی داشته باشد. به این نکته توجه کنید که این استاد شما است که میتواند شما را به بالا ترین مدارج برساند و یا میتواند برای همیشه شما را در پایین ترین سطح نگه دارد.

در مرحله دوم به اراده خود نگاه کنید و آن را تقویت کنید.

موفق باشید

علی مراقی

اعتماد به نفس در کاراته

 


اعتماد به نفس مهمترین و اصلی ترین محور کاراته بوده و از دیرباز مورد تاكیدقرار گرفته است. "بودی دارما" مخترع هنرهای رزمی پس از اینكه 9 سال در یك غار بهذاذن (تفكر) پرداخت به این نتیجه رسید كه رابطه بسیار تنگاتنگی بین جسم و روح وجوددارد به طوری كه این ارتباط شدیدا تاثیرگذار بوده و غیر قابل چشم پوشیست. بنابراینبرای تقویت روح و روان راهبان معبد شائولین یك روش جسمانی ابداع نمود. این روش دراصل تبدیل شده روش مبارزه حیوانات بود زیرا او معتقد بود "راز حركات عالم در آدم وراه نبرد آدم در عالم را بیاموز" حیواناتی كه بودی دارما از آنها آموخت اینها بودندمار ، ببر ، پلنگ ، درنا، میمون مست ، خرس، اژدها و...
اژدها همان روح و روانبود و در اصل اعتماد بنفس
شاگردان بودی دارما با انجام حركات جسمانی علاوه برقدرت بدنی از لحاظ معنوی نیز تقویت می شدند. كه بعدها این روش به (طریقتدانایی) مشهور گردید
اما نكته اصلی كجا بود؟ آیا فقط حركات بدنی باعث افزایشاعتماد بنفس می شد و یا چیز دیگری در كار بود؟ راز اصلی در تنفس نهفته بود و در اصلروشهای تنفسی گوناگون باعث تقویت روان می گردید . رازی كه هزاران سال قبل كشف شده بود. تنفسهای مشهور به یاما از قبیل پرانایاما وغیره
واقع مطلب این بود كه "هرچه قدر دیافراگم گسترده تر و بزرگتر شود اعتمادبنفس بیشتر می شود" دلیلش را كسی نمی داند!
در زمان اشغال اوكیناوا توسطسامورائیها، كشاورزان و مردم جزیره برای دفاع از حق خود مجبور به یادگیری فنون کاراتهاز راهبان بودند اما این كشاورزان نه معلومات لازم برای یادگیری تمام فنون راداشتند و نه وقت كافی. راهبهای معبد شائولین بنابه صلاحدید خود چیزهایی را به مردمیاد دادند كه كاربردی و چكیده هنر کاراته بود و به تبع مهمترین آن روشهای تنفسی راآموزش دادند.
مبارزه راهبان دارای 73 هزار تكنیك و تركیب و عكس العمل سازی بود وبیش از 70 روش تنفسی. اما این تعداد فن به حدود 1000 تكنیك و 3 روش تنفسی خلاصهگردیده و به نام كاراته (مبارزه با دستان خالی) مشهور گردید.
در بین 3 روش تنفسیكاراته ، تنفس "ایبوكی " عصاره تمام كنگ فو باستانی و كاربردی و بهترین تقویت كنندهقدرت درونی و در نتیجه اعتماد به نفس است.
ایبوكی راز هنرهای رزمی و مظهر یین ویانگ و همچنین انرژی چی یا كی می باشد.
ایبو به معنی ماه و خورشید (مهشید) و كیبه معنی انرژیست. ایبوكی یعنی نرمی و سختی ، آرام و خشن و ملایم و تند و یین و یانگاست.
نمامی استادان بزرگ به شاگردان خود انجام مداوم اینهارا گوشزد می نمایند و حتی یكی از آزمونهای اخذ كمربند مشكی اجرای دقیق تنفسمی باشد.
ما در اینجا قصد آموزش كاراته را نداریم اما دانستن ایبوكی بر هر رهروطریقت دانایی واجب است.

روش انجام ایبوكی
برای انجام ایبوكی هوا به آرامی وارد ریه ها می گردد به طوری كه صدای نفس نباید شنیده شود دستها به آرامی به صورت ضربدری به سمت شانه ها كشیده می شود یعنی دست راست به طرف شانه چپ و دست چپ به طرف شانه راست. با حركت دستان به سمت بالا عمل دم انجام می شود.
بعد ازاینكه هوا كاملا وارد ریه ها شد دستها به مشت تبدیل می شود و هوا با فشار زیاد به قسمت شكم (دیافراگم) وارد شده و در عین حال از ته گلو خارج می شود تاكید می كنم هوا را چنان با فشار به سمت شكم می فرستیم كه عضلات شكم سفت می گردد در عین حال كه به شكم و دیافراگم فشار وارد می شود هوا از ته حلق شروع به خروج می كند (خروج تدریجی). دستان مشت شده به طرف پایین حركت می كند. صدای بازدم بسیار بلند و قدرتیست. بازدم باید صدای نعره و یا خرناس یك ببر یا اژدها را بدهد.
كاراته كارها معمولا ایبوكی را در زیر آبشار و یا در داخل استخر (آب تا بالای سینه) انجام می دهند.
این تنفس سریعا به شما قدرت درونی داده و حتی بدن را گرم می كند. بعد از انجام ایبوكی چنان آرامشی به شما می دهد كه باورنكردنیست.

 

کلاس خصوصی یا عمومی؟

 

هر گاه از این موضوع در میان اساتید کاراته صحبت میشود نظرات مختلفی ارایه می گردد.

با توجه به تجربیات سال های مربیگری خود و همچنین نظرات اساتید دیگر بصورت خلاصه

این موضوع را برسی و نتیجه گیری می نمایم.

 

نظرات موافق و مخالف در کلاس عمومی

 

موافق 1   در کلاس عمومی هنر جو میتواند خود را با سایر هنرجویان مقایسه نموده و برای پیشرفت

مضاعف انگیزه لازم را پیدا کند.

موافق 2   به علت کمیته زدن (مبارزه) با سایر هنرجویان , استرس در کمیته کمتر میشود.

مخالف 1   در کلاس عمومی همگی هنرجویان باید در یک سطح جلو بروند و در آن هنرجویان سطح بالا و

سطح متوسط و سطح ضعیف باید بصورت هماهنگ پیشرفت کنند . استاد ناچار است حتی در بعضی از مواقع

به نوعی جلوی سرعت پیشرفت هنر جویان سطح بالا را گرفته تا هنرجویان سطح متوسط و سطح ضعیف

 آسیب نبینند.

مخالف 2   در کلاس عمومی استاد علاوه بر آموزش , وضیفه مدیریت کلاس از نظر نظم را نیز دارد

که حدود 20% از انرژی استاد و زمان کلاس را میگیرد.

مخالف 3   در یک کلاس عمومی اگر بصورت متوسط 20 هنرجو را فرض کنیم , استاد فقط میتواند

برای هر هنر جو حدود 4% از توان خود و زمان کلاس را بگذارد.

مخالف 4   در کلاس عمومی استاد کاراته ناچارا باید در هنگام یک تمرین , تا زمانی که آخرین

فرد کلاس آن را تمام کند صبر کند و هنر جویان سطح بالا همیشه از این موضوع متضرر میشوند.

 

نظرات موافق و مخالف در کلاس خصوصی

 

موافق 1   استاد 20% نظم در کلاس عمومی را روی آموزش به هنرجو  می گذارد. در نتیجه هنرجو از

100% توان استاد بهرهمند می شود.

موافق 2   سرعت پیشرفق هنرجو در کلاس خصوصی در مقایسه با کلاس عمومی که 20 هنرجو

 دارد 25 برابر بیشتر است.

موافق 3   هنرجو سطح بالا و سطح متوسط میتوانند در کلاس خصوصی به بالاترین رده ها دست پیدا کنند

و هنرجویان سطح ضعییف میتوانند به سطح مطلوب برسند.

موافق 4   کاراته صرفا یک ورزش فیزیکی نیست و تمامی اساتید و هنرجویان کاراته از دیسیپلین

و نظم و سیستم شخصیتی خاصی برخوردارند. در کلاس های خصوصی استاد زمان کافی برای ارایه

 این موارد به هنرجو را دارد.

موافق 5   ضعف های فنی با سرعت بسیار بالا در کلاس خصوصی مرتفع میشوند.

مخالف 1   هزینه تدریس کلاس های خصوصی کاراته بالاست و همه توان پرداخت آن را ندارند.

 

 

با توجه به مطالب بالا میتوان نتیجه گرفت که کلاس های خصوصی برای هنرجویانی که تصمیم دارند

کاراته را بصورت حرفه ای و یا نیمه حرفه ای تمرین کنند تقریبا امری واجب و ضروری است.

حتی در حال حاضر در تمامی تیم های حرفه ای کاراته جهان 1 نفر بعنوان سرمربی و چند نفر

 بعنوان مربی برای یک تیم 7 نفره انتخاب میشوند تا هر استاد کاراته با 1 یا 2 کاراته کای

 تیم تمرین نماید. تنها مشگل هزینه بالای کلاس های خصوصی کاراته است که

هر شخصی توان پرداختش را ندارد.